Hieros Gamos

Ariadne verlangde naar haar God, hij stond
voor haar met één voet in het opkomende tij
en de andere op het witte zand. Zijn brede
schouders verduisterden gedeeltelijk het licht
van de ondergaande zon, hij werd haar zon
en reikte het mes

Alles klaar voor het heilige huwelijk en de
liefde die erin schemert; Dionysos op zijn
knieën hief de bokaal. Haar ogen staarden
naar het glinsterende rode vocht, de draai
van de verleiding en de weerspiegeling van
de zon

De Bacchanten dansten wild; meeslepende
lachen, de sfeer van lust, de zindering, de
verleiding naar vrolijkheid en de betovering
van de nacht. Dionysos reikte naar haar
heupen, kuste haar voeten, haar knieën en
mompelde magische woorden

Het werd een dans van liefde, waarheid en
plezier; en altijd voortdurende gelukzaligheid.
Geneugten op de loer in de schemering tot
aan de dageraad. De magie van verlangen
naar een gouden zon, de geur van jasmijn,
velden vol bloeiende lavendel

Nog slechts een wachten op de aan de horizon
rijpende graanvelden, bloeiende weilanden en
appelbomen die vrucht dragen. Met daarin
de kennis en de belofte van een oneindigheid
in vervuld verlangen en de wereld draaide
verder                                 – om haar as.

© Annemarie Kruit

Geplaatst in Gedichten / Poems | Getagged | Reacties uitgeschakeld voor Hieros Gamos

Ik voel de warmte van het vuur

XI

Ik voel de warmte van het vuur
in mijn hele lichaam,
dans in vervoering, uur na uur,
op de fluit van Pan;
Ik laat de passie stromen
door m’n hele lichaam,
levenslust, niet in te tomen,
op de fluit van Pan;
Ik zing, ik lach en ik heb lief
met mijn hele wezen,
ik vier het Leven instinctief,
hextatisch,
op de fluit van Pan.

2024

Uit de bundel ‘Heks, een portret in 13 gedichten’, een dichtbundel door Flierefluiter.

foto © Medeia

Geplaatst in Gedichten / Poems | Getagged , | 2 reacties

Beltane, de tijd van de vruchtbaarheid in de natuur

Beltane, een vruchtbaarheidsfeest

We zijn nu in de periode van de vruchtbaarheid, de geboortes, de groei ook. Beltane is geen eenmalig feest op 1 mei, maar een periode die loopt van het ene jaarfeest naar het andere. Thema’s overlappen elkaar ook hier en daar. Kijk maar naar buiten, dieren worden geboren, vogels leggen eieren maar die moeten nog uitkomen, en de planten doen hun uiterste best om te groeien. De bijen maken gretig gebruik van de grote hoeveelheden paardenbloemen hier in de buurt, zodat ze de bloesem van de vele fruitbomen kunnen bestuiven. Kortom … de natuur komt helemaal tot leven!

Voor de een is Beltane het begin van de zomer, voor de ander het einde van de lente … en iedereen heeft gelijk wat mij betreft. Voor mij persoonlijk horen Ostara en Beltane bij de lente. Als ik naar buiten kijk, en de koele nachten nog voel – zelfs twee weken geleden nog wat hagel – dan is het echt nog geen zomer. De natuur is nog hard aan het ontwaken en probeert te overleven. Een paar nachten nachtvorst en al mijn bloesem aan de kersenbomen gaat dood, en we hebben een slechte oogst, alles is nog erg kwetsbaar. Maar hoop doet leven, de pimpelmeesjes en koolmezen vullen de broednesten, en maken gretig gebruik van het schone hondenhaar wat ik buiten heb gehangen. De ilexhaag rondom ons huis zit vol met mussen die dapper aan het bouwen zijn. En de duiven hebben een onhandig nest van wat takken in elkaar geschoven onder de overkapping, waarvan de meeste op de grond eronder liggen. Beltane is daar, het feest van vruchtbaarheid!

Met al die rijkdom van opkomende planten en jong dierengeluk om mij heen, is het wederom ook leuk om na te denken hoe ik dat symbolisch kan weergeven in het jaarfeest dat we straks met de coven vieren. In het verleden heb ik met de coven de mogelijkheid gehad om een meiboom neer te zetten, en al dansend met zijn allen die in kunnen vlechten. Mooi was het dat vroeger in Brabant deze folklore nog in ere werd gehouden op het plein voor de kerk. Waarbij onder muzikale begeleiding de jongens en meisjes de witte en rode linten al dansend ineen vlochten, onder een fleurige bloemenkrans.
Maar het is niet iedereen gegeven om een meiboom te plaatsen, met een groot aantal mensen die dan vlechten kunnen. Ik denk dat wij dit jaar ook naar een ander symbool moeten zoeken.

Aangezien Beltane toch wel om vuur draait, is het leuk om daar takken van negen houtsoorten in te gooien. Nu zal je, om droog hout te hebben, die takken al in maart moeten snoeien, maar ik denk dat als je rondom bomen gaat kijken, er genoeg droog dood hout naast ligt. Takken die door de winterstormen uit de bomen geblazen zijn.

Berk, vertegenwoordigt de Godin, het vrouwelijke aspect. In Noord-Europese landen wordt de Godin van de lente, of de Maiden, gezien als de Berkgodin. Het uitlopen van de berk is het beginpunt van het agrarische nieuwe jaar. In Keltische landen draagt het roodborstje van de Lente een berkentak in zijn snavel waarmee hij het winterkoninkje van het oude jaar verjaagt. De berk is een symbool van vruchtbaarheid, dus voeg berk toe aan het Beltanevuur om de Godin te vertegenwoordigen.

Eik, symboliseert de God, het mannelijke aspect. In Keltische landen deden de druïden hun rituelen in heilige eikenbossen, en gebruikten zij elk deel van de eik voor rituele doeleinden. De naam ‘druïde’ komt van Duir wat eik betekent. De druïden verzamelden hun heilige maretak die groeide op de eik. De witte besjes waren het zaad van de Heer van het Bos, wederom een link naar het mannelijke aspect. Dus voeg eik toe aan het Beltanevuur om de God te vertegenwoordigen.

Lijsterbes, een boom met krachtige magie, werd vroeger geplant bij deuren van huizen als bescherming tegen het kwade. Volgens een Keltische legende droeg een bepaalde lijsterbes bij elke Grote Sabbat vrucht en een hapje van de vrucht zou hongersnood afwenden. Dus voeg lijsterbes toe aan het Beltane Vuur voor leven.

Wilg, wordt gezien als de boom van de dood. Zij is gewijd aan Hecate, en vertegenwoordigt binnen de hekserij zowel de donkere helft van het jaarwiel, als de donkere fase van de maan. De woorden ‘witch’ en ‘wicca’ vind je terug in het woord ‘wicker’ dat buigen betekent. Manden werden geweven van wilg of riet. Het was de beruchte gravure van de ‘Wicker Man’ die de druïden de reputatie van bloeddorstige beoefenaars van heilige menselijke offers gaf. Feitelijk is dit offer pas letterlijk uitgevoerd in 1676, door een christen, zo’n 1600 jaar nadat Julius Caesar hiervoor een vage aanmoediging gaf. Voeg wilg toe aan het Beltanevuur als een viering van de dood.

Meidoorn, de boom van zuivering. De Meidoorn, of meiboom, heeft witte bloesem en vruchten die lijken op rozenbottels. Ze bloeit in de maand waarin de Romeinen hun tempels zuiverden. In sommige Keltische tradities werden meidoorntakken in velden gestrooid om vruchtbaarheid te verkrijgen. De Meidoorn is heilig voor de feeën en is traditioneel hout voor het Beltanevuur. Voeg meidoorn toe aan het Beltanevuur voor zuivering.

Hazelaar, is de boom van wijsheid. Hazelnoten zijn het symbool voor wijsheid, en de takken van de hazelaar worden al lang gebruikt voor het vervaardigen van wichelroedes om de locatie van verborgen mineralen of water op te sporen. Voeg hazelaar toe aan het Beltanevuur om wijsheid te verkrijgen.

Appel, de boom van de liefde. Appelhout en appelbloesem worden al lang verbonden met liefde. In de joods-christelijke mythologie verleidde Eva Adam met een appel. Wilde appel was het hout waar dorsvlegels van gemaakt werden. Vlegels werden gebruikt om graan te dorsen en zijn al zo oud, dat ze een van de symbolen waren van de farao’s uit Egypte. Het ontwerp van de vlegel veranderde niet tot het midden van de 19e eeuw. Dorsen was zo’n heilig ritueel dat de Hebreeuwse koning David als eerste een gedorste vloer kocht toen hij in Judea aankwam en daarop een tempel bouwde. Het was ook op een gedorste vloer waar de Keltische Godin Cerridwen, als zwarte kip, Gwion in de vorm van een tarwekorrel verslond. Later, weer in haar menselijke gedaante, beviel ze van hem als zijnde de magiër Taliesin. Voeg appel toe aan het Beltanevuur voor de magie van liefde.

Wijnrank, de boom van vreugde. De wijnrank komt van nature niet voor in Groot-Brittanië, maar behoort wel tot het Keltische boomalfabet. Het is geen boom in de ware betekenis, maar kan gedurende de tijd, en met de juiste manier van snoeien, uitgroeien tot een dikke, houten, boomachtige stam. Omdat het gefermenteerde sap van zijn fruit een veranderde staat van bewustzijn kan veroorzaken is de wijnrank gewijd aan Dionysus, de God van dood en wederopstanding. Voeg wijnrank toe aan het Beltanevuur voor vreugde.

Den, de boom van de onsterfelijkheid. Gewijd aan de Godin van geboorte en wedergeboorte, is de altijd groenblijvende den een symbool van de overwinning van de levenskrachten, op de krachten van dood en verval. De den lijkt misschien niet passend bij een Beltanevuur, maar de boom is ook gewijd aan Attis, de God die elke lente herboren wordt. Het is ook de traditionele Meipaal. Voeg den toe aan het Beltanevuur voor wedergeboorte.

En een extra tak van de Vlier, gewijd aan de Godin, die ook niet in het vuur mag, maar op het altaar gelegd wordt, en die ik naderhand in mijn bomen hang met een rood en wit lintje eromheen.

Je kan van elke boom drie takken zoeken/snijden en dan van alle negen verschillende takken samen drie bundels maken. De drie-eenheid. Bind iedere bundel met elk een rood en wit lint, tezamen gebonden met drie knopen en een strik.

Ook hier weer de kleuren van Beltane, het mannelijk en vrouwelijk, verweven in één. De drie-eenheid die niet alleen terugkomt in de hoeveelheid bundels, maar ook terugkomt in het aantal knopen, en de Wet van Drie in het binden van deze belofte voor het Beltanevuur.

Maar als je van iedere soort maar één tak hebt, kan je ze natuurlijk ook los in het vuur gooien.
Wij doen dat om en om, door de betreffende zin bij het hout op te lezen en dan in het heilig vuur te gooien.

Nine woods in the Cauldron go, burn them fast and burn them slow.
Birch in the fire goes to represent what the Lady knows.
Oak in the forest towers with might, in the fire it brings the God’s insight.
Rowan is a tree of power causing life and magick to flower.
Willows at the waterside stand ready to help us to the Summerland.
Hawthorn is burned to purify and to draw faerie to your eye.
Hazel-the tree of wisdom and learning adds its strength to the bright fire burning.
White are the flowers of Apple tree that brings us fruits of fertility.
Grapes grow upon the vine giving us both joy and wine.
Fir does mark the evergreen to represent immortality seen.
Elder is the Lady’s tree. Burn it not or cursed you’ll be.

Onze Orewoed heeft voor de coven een mooie vertaling gemaakt, zodat het ook in het Nederlands gelezen kan worden.

Negenderlei hout gaan in de Ketel gestaag,
Verbrand ze vlot en verbrand ze traag
Berk in het vuur betekent concreet,
Werkelijk alles wat de Vrouwe weet
Eik is de machtige reus van het woud,
In het vuur schenkt hij inzichten oeroud
Lijsterbes is krachtig om te eren,
Ze laat het leven en de magie floreren
Wilgen die treuren langs de waterkant,
Helpen oversteken naar het Zomerland
Meidoorn in het vuur maakt rein,
Het geestesoog opent om met het Elfenvolk te zijn
Hazelaar, de boom der wijsheid en onderricht,
Sterkt de vlammen zodat het vuur niet zwicht
Wit is de bloesem van de Appelaar,
Haar zoete ooft maakt rijkelijk vruchtbaar
Druiven groeien weelderig aan de rank,
Voor zijn wijn en vreugde grote dank
Spar zal zich nooit van zijn groen ontdoen,
Onsterfelijkheid is zijn eeuwige roem
Vlier is van oudsher aan de Vrouwe gewijd,
Verbrand het niet of ben vervloekt voor altijd

En als je geen takken hebt, wees creatief, de kruiden en bladeren kunnen ook in het vuur, gooi een handvol erin, bewaar een beetje van alle soorten en voeg die naderhand bijeen, je hebt dan een mooie negenderlei potpourri, een potje met vruchtbaarheid!

Ook kan je het verenigen van mannelijk en vrouwelijk symbolisch weergeven door een witte (penis) kaars en een rode (vulva) kaars samen te druppelen in een ketel met aarde. De kaarsen weer uit te blazen en samen te binden met een groene kaars voor groei en een groen draadje en in de ketel te plaatsen en weer aan te steken. De ketel op de grond plaatsen en er met zijn allen overheen te springen voor een vruchtbaar jaar.

En natuurlijk mag chocolade niet ontbreken bij het cake-en-wine ritueel, of aardbeien gedoopt in chocolade met slagroom!

Ik wens iedereen een fijne Beltane toe! Gebruik je creativiteit en kijk naar de mogelijkheden die je hebt. En geniet vooral van het einde van de lente en het doorrollen naar de zomer en het volgende jaarfeest Midzomer.

Blessed Be
Serotia en coven Gaia
EarthCraft Wicca

Foto’s van eigen klapdoos en eigen rituelen.

Geplaatst in Artikelen | Getagged , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Beltane, de tijd van de vruchtbaarheid in de natuur

Volle maan van de havik

Ja, vorig jaar was het ruk! Wat een drukke tijd en zoveel gedoe. Nu is het gelukkiger rustiger en ben ik qua vitaliteit weer op de rit. Weinig tot geen last meer van mijn lijf… al doende leert men.

Zoonlief komt hopelijk in mei/juni weer naar Europa. Nu ruim 1,5 jaar weg te zijn geweest! Eén jaar Australië en daarna rondtrekkend door Zuidoost-Azië. In veel hostels gewerkt en zodoende zijn verblijf kunnen ‘betalen’. Alles low budget en veel openbaar vervoer, Sumatra en Java per bus gedaan, dat was afzien voor hem! Maar wel kennis gemaakt met het land, meer dan een vliegreis kan doen. Nu zit hij met zijn vriendin op Lombok in een super chique iets! Zij heeft dat geregeld, zo lief! Zij woont in Hong Kong en waarschijnlijk zien ze elkaar pas weer in juli als zij naar Europa komt. Zoonlief komt een paar maanden bij ons wonen… heel benieuwd hoe dat gaat zijn. We gaan het meemaken!

En het Groene werk… er komen opeens allemaal opdrachten binnen, geweldig! We gaan er vol voor! We hebben weer een grote groep actieve spelers, nieuwe, terugkerende spelers en natuurlijk de oude vertrouwde 🙂

12 mei 2025 volle maan van de Havik

Thema: Trouw zijn aan jezelf

Indiaans sjamanisme: De luisterende vrouw

Wat bevind ik me momenteel in een onrustige tijd! Aan alle kanten wordt er aan mijn aandacht getrokken. Ik vind amper tijd om rustig dit verslag te maken. Dat zal ook wel in twee etappes gebeuren 😛 of meer.

Even een opsomming, al was het alleen maar voor mezelf:

  • Voorbereiding voor mijn reis van twee weken naar Egypte in augustus. Aangezien ik nooit reis, of vakanties onderneem, moet ik veel regelen. Paspoort is binnen, vaccinaties komen ze gelukkig thuis doen, de helft is ‘binnen´. Leren met een smartphone om te gaan (lang leven mijn versleten Nokiaatje), zowel Android als Apple (manlief moet even verder met mijn Oppo, die ik enkel gebruik voor beeldbellen met mijn zoon in Australië en mijn dochter in Duitsland en de daarbij behorende Whatsapp). Een Apple kan ik gelukkig voor weinig overnemen en die moet mee naar Egypte. Mijn camera laat ik thuis, die gaat niet mee de zandbak in! Ook even een creditcard aanvragen… ooit een gehad voor de vliegreis van mijn dochter, maar die heb ik opgezegd.
  • Afgelopen vrijdag ben ik voor 2.555,80 opgelicht. Ja, zelfs ik! Een heel verhaal maar niet geschikt om te delen omdat ik dit voor anderen deed. Maar ik ben er nu heel druk mee. Banken, politie, Booking.com (yep, dat is gebruikt als doorsluis-optie), notarissen. Het geld zien we niet terug, dat is zeker. Maar wat zijn de oplichters van tegenwoordig gewiekst!! En wat was ik dom! Zelfs alle rode vlaggen benoemd aan de oplichter en dan nog ‘mee gaan´! Ik heb hem zelf gefeliciteerd met zijn gelukte actie :-/ Ik zie het als een hele dure spoedcursus ‘Luisteren naar jezelf!!!!!’ (zie thema van deze maan!)
  • En natuurlijk mantelzorg. Mama belde op Moederdag rond 10 uur met haar persoonlijke alarm, dan weten we dat we direct naar haar toe moeten. Ik stond net onder de douche, manlief kon naar haar toe. Ze was wederom gevallen, gezicht beschadigd. Gelukkig direct arnicagranulaat kunnen geven, dus het blauw is snel weggetrokken. Nu nog wat korstjes. Ze heeft daar geen last van. Maar natuurlijk had zij een hele tijd geprobeerd op te staan… waarvan we weten dat dat niet lukt. Dus wel last van haar hele lijf. Krijgt ze gister nog acute buikloop. Met veel moeite heeft ze bijna alles kunnen opruimen… maar natuurlijk niet grondig kunnen schoonmaken. Dus gister alles schoongemaakt voor haar. Ga ik weg, en binnen het uur was alles weer onder de zooi. Ze heeft het weer (uren verder!) opgeruimd en ik zal het morgen weer schoonmaken. Gelukkig heeft ze daarna goed geslapen, om 10 uur belde ik haar wakker 🙂 En het schijnt gestopt te zijn, hope so!!
  • En dan natuurlijk het groene werk, dat gaat ook door! Zo een factuur de deur uit doen voor ons eerste ‘optreden’ van dit jaar, in Harderwijk.
  • En natuurlijk mijn gewone werk. Moet even heel voorzichtig zijn met wat ik wel doe en niet. Mijn rechterschouder speelt op. Waarschijnlijk slijmbeurs (geen ontsteking gelukkig) maar vorige week kreeg ik mijn arm niet meer omhoog, dus wat werk afgezegd. Maar nu gaat het weer oké, wel heel goed blijven voelen… iets met ‘Luisteren naar mijn lijf!’ (zie thema van deze maan)
  • En ik ben weer begonnen met 100% suikervrij! De afgelopen drie jaar heb ik dit versloft, ik ben ook gek op ijs, taart en koekjes. Maar met het oog op mijn Egyptereis wil ik wat afvallen. Lang geleden 20 kg afgevallen met deze leefstijl. Ik werd weer iets zwaarder, dus hup aan de bak. En wat bleek… ik kon binnen een week weer wandelen!!! Ik wandel nu zoveel mogelijk om mijn conditie weer op te bouwen. De ontsteking aan mijn achillespees is zoveel minder geworden! Ik had het kunnen weten. In de tijd dat ik suikervrij was heb ik zelfs hardgelopen! Het is dat de banden in heupen en knieën dit niet fijn vinden, dat ik daarmee gestopt ben. Maar in die tijd had ik geen last van de oude blessure aan mijn achillespees. Suiker voedt ontstekingen… ik wist het!!! Weer een geval van niet luisteren!!!

Ik word nog weleens een wijze vrouw, maar de lessen zijn zwaar!

Ik ga nu eerst ‘ontbijten’, mijn glas lauw water met psylliumvezel (voor een goede darmwerking) en om 12 uur mijn lunch. Ja, dat intermitting fasting doe ik ook al een aantal jaren, bevalt mij uitstekend. Maar de laatste jaren ging ik vaak ‘s avonds in de fout met… yep, suiker! In de vorm van chocolade. En ik haalde het niet eens in huis, manlief doet de boodschappen. Als een robot liep ik naar de kast om te kijken wat er was, dat is over! Een bakje noten na het eten en dat is dan voldoende tot de volgende middag. De kilo’s gaan er weer makkelijk af, nu min 3 kg en nog 2 kg te gaan, dan ben ik weer onder de 80. Het blijft een levenslange quest naar een gezonde leefstijl, maar dat is oké. Het maakt me in ieder geval bewust van wat er in gaat. Je bent wat je eet… dan ben ik een houtworm… vezels, vezels, vezels!

Maar dan nu eindelijk naar mijn vollemaanwandeling van afgelopen maandag.

Het is een heerlijke avond. Het is al dagen droog en warm. Natuurlijk klagen de boeren en buitenlui steen en been en verdrogen de poelen waarin de kikkervisjes kikkers hadden moeten worden… maar het is zulk fijn weer! Ik geniet er maar van en zorg met extra water voor het ‘boomtuintje’ in onze straat. Dat tuintje heb ik geadopteerd als mine! Het ziet er geweldig uit en zal deze zomer vol bloemen staan. Zo’n tuintje kan ik behappen 🙂 slakkenjacht, uitdunnen, af en toe iets nieuws (ik krijg nogal eens iets voor het tuintje). Net als het weggeefkastje aan onze schuur, dat is ook zó leuk om te beheren. De buurt heeft het omarmd en de spulletjes en boeken vinden grif aftrek.

Dus op deze avond, rond 22.00, ga ik de straat op. De maan is nog niet te zien, die komt zo wel. Binnen een korte tijd loop ik lekker, het opstarten blijft wat pijnlijk, so be it. Het is stil buiten, zelfs geen ganzenherrie op de plas. De ganzen zitten nu op hun eieren en hebben hun plek bevochten. Nog even en de kleintjes die geboren mogen worden zwemmen achter hun ouders aan. De eieren worden hier geolied of geschud, om een teveel aan ganzen in te dammen. Vooral de Canadese ganzen zijn een plaag aan het worden. Ik ben benieuwd of er pullekes komen.

Ik wandel als eerste naar mijn nieuwe Boompje! Na jaren van leegte op zijn plek is er (op mijn verzoek) een nieuwe wilg geplant. Onze poter heeft het indertijd niet gehaald, die was weer aangevreten door de schapen. Nu staat er een flinke nieuwe poter en die loopt al aardig uit. Ik haal de ongewenste uitlopers van zijn stam zodat alle energie in zijn kruintje gaat zitten. Hij wordt vast mooi en sterk! Ik heb B8 op zijn houten hart gedrukt goed voor zijn buurboompje te zorgen. Bomen communiceren met elkaar via hun wortels. En nu komt er een nieuwe tussen. Boompje staat op plek 7 naast B8 (Boom 8). Ik ben heel benieuwd of het hem gaat lukken zijn plek te veroveren… laat het met charme zijn <3 Natuurlijk ga ik in eerste instantie te rade bij Boompje. Hij is natuurlijk nog niet echt geworteld en misschien minder geaard en wijs dan B8 maar kom op, Boompje is er weer, de bomenrij is weer compleet! Als ik mijn hand op Boompje leg krijg ik direct ‘sneu’. Oké, wie is er sneu…..is hij nog sneu of ben ik sneu met mijn oplichtingservaring?

Van oorsprong is sneu een regionale variant van snood. Dat gebruiken we nu soms als een archaïsch woord voor boosaardig of slecht (‘snode plannen’), maar vroeger had het ook andere betekenissen, waaronder jammer of ellendig”. O, ja beide dus: ik ben benaderd door een sneue/snode man. En daardoor voel ik me sneu. En Boompje is nog maar een sneu boompje, die moet nog boom worden.

Om meer duidelijkheid te krijgen omtrent ‘sneu’ ga ik bij B8 aan. Ik krijg direct ‘bevestiging’!

De oplichter gebruikte het woord bevestiging ook regelmatig. Hij had mijn bevestiging nodig om geld over te kunnen maken… en daar ging ik in mee!! Benadrukken wat positief is… an me hoela 🙁

B8 bevestigt voor mij het woord van Boompje, ik moet het er maar even mee doen… ik ben sneu en hij is snood!

Bij het naar binnen lopen van het bos stond er een auto geparkeerd. Daar staan nooit auto’s. De parkeerplaats is elders in het bos. Ik neem dan ook een foto van het kenteken, je weet maar nooit.

Verderop in het bos zijn mensen bezig met zaklampen en/of mobieltjes. Na mijn bezoek aan Boompje en B8 loop ik naar de groep mensen (jongelui) toe en vraag hen wat ze in het bos doen. Ze zijn (twee jongens en twee meisjes van rond de 20 jaar) aan het chillen. Ze drinken een drankje en lachen met elkaar. We hebben een leuk gesprek en zij vragen zich af wat ik in m’n eentje in het bos doe. Ik vertel hen dat ik graag een rondje bos maak in het donker en dat ik dat al jaren doe. Ze beloven de lege blikjes mee te nemen en we wensen elkaar een fijne avond. Mijn weg gaat een stukje terug en ik loop het brede pad van de populieren op. Een pad dat ik niet vaak heb genomen het afgelopen jaar. Ze zijn nog steeds bezig met de dijkverzwaring en veel is afgesloten, zo ook de weg naar de dijk. Dus na het populierenpad ga ik dwalend door het bos en kom in veel donkerder bos terecht 🙂 Ik kan nu alleen nog het mountainbikepad voor me zien liggen, dat is kaal en lichter dan het omringende gras. Dit is toch wel echt donker 🙂 Jammer dat hier geen bankje staat. Dit pad loop ik overdag graag omdat de bramen hier groeien en de libellen daar jagen! Prachtige plaatjes kan ik hier schieten. Het is zó anders in het donker. Als ik het donker uit ben en op het grindpad kom waar de herinneringsbomen staan, zie ik in de verte lichtjes branden bij de bomen. Zo mooi die zonne-energie lampjes! Bij de boom van mijn jammerlijk te vroeg overleden neefje hangt een tak met een lichtgevende volle maan in zich. Wat een prachtig gezicht is dit! De bloemen bij zijn boom kijk ik regelmatig na op uitgebloeide bloemen. In zijn leven kende ik hem niet, hij was afgedwaald van de familie. Of wij zijn dat… ook een optie. Regelmatig zie ik jongelui bij zijn boom, hij was fervent PEC Zwolle-aanhanger 🙂 en ze weten ‘hem’ te vinden!

Ik laat hem achter en loop de brug op naar de dijk. Ik ga op de brugleuning zitten en zit daar een hele tijd te genieten van de stilte om me heen. Nu de dijk nog afgesloten is, is er geen doorgaand verkeer. In de verte hoor ik de jongelui plezier hebben. Wat fijn dat er meer mensen zijn die kunnen genieten van het donker en van elkaar. Mooie geluiden deze keer.

Twee manen geleden waren er geweerschoten en zoeklichten in het bos. Ik heb toen de politie gebeld en die waren er snel met drie auto’s en honden. Alle in- en uitvalswegen werden afgezet. De wolf was die week gespot bij het bos en natuurlijk zijn er mensen die het heft in eigen hand willen nemen. Gelukkig was de politie alert en werd ik direct serieus genomen (terwijl ik aan de lijn was werd er ook geschoten). De wolf is gelukkig doorgetrokken (ik heb zijn printen nog wel kunnen vastleggen!) en het bos is weer veilig om te wandelen en plezier te maken! Ik ga er vanuit dat hij gezenderd was en het ‘Zwarte Water’ overgezwommen is. Er is namelijk een gezenderde wolf geweest in Zwolle, dat was ergens te zien.

De schaapskudde staat weer in de wei en alles lijkt vredig.

Ik ga weer op huis aan en ben zó blij dat ik weer aan de wandel kan!! Nu proberen suiker levenslang te laten voor wat het is… vergif!

Het gaat jullie goed, veel liefs van een sneue oude vrouw… die ooit wijs hoopt te worden 🙂

Liefs, Loes

En dan gaan zowel mijn man als ik voor suikervrij! Hij zat als ouwe man 😛 met een te hoge bloeddruk. Met zijn 72 jaar wordt hij goed gemonitord door de huisarts en daar viel hij door de mand. De man die alles kon eten want hij wordt niet dik… maar dus wel een hoge bloeddruk.

Het eerste wat je leest als je zoekt op ‘hoge bloeddruk’: stop met frisdrank en snoep/koek/taart enz. En dat kon hij altijd volop tot zich nemen. De arts had zijn medicatie al voor hem klaarliggen… dat heeft hij afgeslagen. Hij gaat voor leefstijlverandering, eindelijk!! Wat ik al jaren zeg… er is meer dan dik worden van suiker. Je kan beter dik worden, dat is zichtbaar. Hoge bloeddruk is een sluipmoordenaar. Met veel broers met hartproblemen is het hem erg duidelijk geworden, blij toe. Ik ben heel benieuwd hoe zijn bloeddruk over een paar weken is. Hopelijk geen medicatie meer nodig!

Dus het thema van deze volle maan, ‘luisteren en trouw zijn aan jezelf’, meer dan voldoende ingevoeld.

En dat is niet sneu… dat is geweldig, ook als je geen taart neemt als die overvloedig voorbij komt. En geen ijs als je dat graag zou willen of die heerlijke bonbons met een glaasje frisdrank. Niets meer van dat, we gaan nu beiden voor een lang en gezond leven. In ieder geval… we gaan er zelf alles aan doen.

En zit het tegen… dan is dat zo, we gaan het meemaken!

Veel liefs, Loes

Foto’s: Loes

Geplaatst in Volle Maan Wandelingen | Getagged , | Reacties uitgeschakeld voor Volle maan van de havik

Review: Ritual & Epiphany in the Mysteries of Mithras: The Secret Cult of Saturn in Imperial Rome

Ritual & Epiphany in the Mysteries of Mithras: The Secret Cult of Saturn in Imperial Rome
Peter Mark Adams 
Theion Publishing, 2025, 272 p.
Fine Hardcover Edition, ISBN 978-3-9820654-2-7, manufactured in Munich, Germany. Limited to 888 copies. Features metallic auburn-coloured endpapers, gold headbands and a gold ribbon marker. Includes numerous colour and greyscale illustrations and photographs. €78 + shipping.


Peter Mark Adams has built a substantial body of work around the intersection of Western esotericism, ritual practice, and art history. His earlier books, particularly The Game of Saturn and Mystai, established an approach that takes seriously the lived, experiential dimension of ancient mystery traditions rather than treating them as purely historical curiosities. With Ritual & Epiphany in the Mysteries of Mithras, he turns that same lens on one of the ancient world’s most debated and least understood cults.

The book carries a provocative subtitle: The Secret Cult of Saturn in Imperial Rome. This framing signals Adams’s central argument from the outset. He challenges current academic conventions by restoring the term ‘mysteries’ to the cult of Mithras, placing it firmly within the esoteric traditions of the ancient world. This is a deliberate scholarly intervention. Much twentieth-century Mithraic scholarship, shaped in no small part by Franz Cumont’s influential but now substantially revised interpretation, tended to treat the cult through the lens of comparative religion or solar mythology. We have moved quite far from the time of Cumont, the creative architect of early 20th-century religious studies, whose interpretive models favouring a Persian root of Mithraism have been revised many times since. Adams builds on those revisions while pushing further, arguing that Mithraism under the Roman Empire was not merely a religion of belief but a ritual-centred initiatic path.

His method is what he calls an emic, or insider’s, perspective. Rather than approaching the cult from the outside as a detached analyst, Adams examines the cult’s hierarchical grade structure, ceremonial roles, and ritual mechanics, revealing how initiates invoked the serpent power and encountered the epiphany of Saturn-Kronos, the sovereign time-deity. This is not a purely speculative exercise. Adams draws on comparative ethnographies of initiation, first-hand accounts of mystery practices, and a close reading of the archaeological and iconographic record. The Mithraea scattered across the Roman world left behind a rich visual legacy, and Adams reads that material as what he calls ritual grammar: a coded record of the phenomenology of participation rather than simply decorative or narrative art.

The identification of Mithras with Saturn-Kronos is one of the book’s most significant and thought-provoking threads. Adams has traced this Saturnian dimension across his work, from the cryptic imagery of the Sola-Busca tarocchi in The Game of Saturn to the Dionysian mysteries of Mystai. In the present volume, he reveals the hidden mechanics of the cult’s invocation of the serpent power, culminating in a profound epiphany of Saturn-Kronos as the time-deity. The figure of Aion, the lion-headed deity wrapped in a serpent’s coils who appears repeatedly in Mithraic contexts, takes on fresh significance within this reading. Adams situates the cult’s cosmological architecture within a broader Orphic framework, drawing connections between Mithraic initiation and the metaphysical traditions circulating in the Hellenistic world.

Mithraism under the Roman Empire was an expression of a Hellenistic context in which ‘oriental mysteries’, such as the cults of Isis, Cybele, Serapis, Dionysus, and Orpheus, contributed to the knitting together of collective unity and diversity. Adams situates Mithraism within this broader matrix rather than treating it as an isolated phenomenon, and this contextual richness gives the book much of its depth. The grade structure of the cult, running from Corax (Raven) through to Pater (Father), is examined not merely as a social hierarchy but as a sequence of initiatic thresholds, each carrying its own ritual content, symbolic correspondences, and transformative function.

Two chapters in particular stand out as seminal: one devoted to the ‘Petrogenia‘, the stone-birth of Mithras, and the other to the ‘Sleep of Kronos’. These sections address some of the most enigmatic imagery in the Mithraic corpus and demonstrate Adams’s capacity to bring independent scholarly thinking to bear on questions that have resisted easy resolution.

The book is published by Theion Publishing in two limited editions. The fine hardcover edition runs to 272 pages, printed on premium wood-free paper, clothbound in tangerine-coloured fine linen manufactured in Germany, with an embossed cover, gold detailing, a ribbon marker, and colour and greyscale images throughout. The edition is limited to 888 copies. Theion’s production standards are consistently high, and the physical presentation of this volume does justice to the material it contains.

The book has been received warmly by both scholars and practitioners in the field. Andreu Abuín of The New Mithraeum described it as “a bold and compelling reassessment of Mithraic initiation and cosmology” that “stands out for its profound exploration of Orphic influences and theurgy, breathing new life into long-overlooked aspects of the cult.” Another reader noted that Adams “manages to pack so much information into his writing and yet retains a certain levity and readability despite the staggering amount of research and thinking it is based upon.” That combination of scholarly density and genuine readability is not easily achieved, and it is one of Adams’s consistent strengths as a writer.

Ritual & Epiphany in the Mysteries of Mithras sits naturally alongside Adams’s earlier work as the masculine counterpart to Mystai, which examined the female mystery tradition preserved in the Villa of the Mysteries at Pompeii. Together, the two books represent a sustained and serious attempt to recover the experiential core of ancient mystery practice, not as historical reconstruction for its own sake, but as a contribution to understanding the deeper roots of Western esoteric tradition. For anyone with a serious interest in that tradition, in Mithraic studies, or in the relationship between ritual practice and visionary experience in the ancient world, this book is essential reading.

See earlier review by Morgana: https://wiccanrede.org/2025/08/review-ritual-epiphany-in-the-mysteries-of-mithras/

Geplaatst in Boeken, English articles, Recensies | Getagged , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Review: Ritual & Epiphany in the Mysteries of Mithras: The Secret Cult of Saturn in Imperial Rome

Review: The Rites of Hekate: From Dirt to the Divine

The Rites of Hekate: From Dirt to the Divine
Lenni George
Veneficia Publications, December 2025, 282 p. Paperback ISBN: 9781916756373 
To order in the Netherlands: Bol.com or your local bookshop.

The prism of history shines with many different hues, leaving it difficult to interpret and understand the real nature and energy you are working with.”

Lenni George

With these words, we are introduced to the confessional nature of this interesting, well-structured and profound work by a long-time devotee of the goddess Hekate. I say confessional because, unlike so many works on the goddess, this one wears its academic rigour lightly, covers the essentials, but moves beyond the formal and the academic to introduce the reader to the world of the dedicated practitioner and to offer a comprehensive, well-balanced program of personal and spiritual development and operative magic within the precincts of Hekatean Craft.

Many readers of this review will already be aware of Lenni George, who, along with Nat Clegg, is the proprietor of the successful series of magical and esoterically themed workshops held at the House of Zophiel, just outside Turin, and at various locations in the UK.

Dr Lenni George has been a solitary practitioner for over 30 years, and this text is redolent of the depth of her ongoing engagement with the goddess; combining historical research, psychological exploration and embodied practice. The opening chapter, ‘Walking with Hekate’, describes how the author’s connection with Hekatean themes began with a regression session where she relived a short life on the edge of a witch’s circle; a life characterised by abandonment, poverty and disability. The recovery of this experience – that of the perpetual ‘outsider’ – subsequently underpinned her solitary approach to the magical path. Reading these words, one has a profound sense of the connectivity and essential continuity existing between past lives and present-day lived realities; a continuity that is the hallmark of an inherited magical and spiritual lineage, of being possessed of ‘witchblood’.

George’s engagement with the material is never merely academic; George identifies as an active herbalist and ‘potion maker’ who views her spiritual path as a journey from ‘the dirt to the divine’. This unique work is to be commended in its presentation of a structured program of magical work based on two intersecting axes.

The phrase, from ‘the dirt to the divine’, introduces the first of the two axes that provide the fundamental framework of George’s system. The Vertical Axis (‘Dirt to Divine’) presents a metaphorical ladder that the initiate may climb, both up and back down – for there is nothing ‘transcendentalist’ about George’s approach, which remains, at all points, firmly grounded and immanentist – even when exploring the higher octaves of theurgical ascent. The ‘vertical’ axis, therefore, encompasses remaining grounded via the practice of ‘green magic’ and herbalism (‘the dirt’) at one end; and engaging with celestial and theurgical operations at the other (‘the Divine’). We will review the herbalism – the ‘dark botanicals’ – shortly, as contrasting starkly with George’s theurgical practice, which rests upon the use of the strophalos (an instrument used for both invocation and evocation that is described in the Chaldean Oracles, though better known today as ‘Hekate’s Top’). The Horizontal Axis (named ‘Internal to External’) traverses the space from the practitioner’s internal psyche and dreams to external manifestations in the material world.

The intersection of the two axes creates four quadrants of practice:

Earthly Interior (shadow work),

Earthly Exterior (spells and botanical work),

Cosmic Interior (divination and ethical discernment)

Cosmic Exterior (theurgy and formal ceremonies)

This is one of the tidiest, encompassing and comprehensible models of an ‘all points’ program for magical and theurgical practice that I have ever encountered; and the author is to be congratulated for it. Each of the four quadrants provides a variety of practices – rituals and ceremonies, but also community action and academic research – that constitute a comprehensive program designed to achieve a balanced and well-rounded personal and spiritual development within the precincts of Hekatean Craft.

The text provides a variety of rites and rituals, ranging from ancient practices found in the Greek Magical Papyri (PGM) to the author’s modern adaptations. The text prescribes the following major rituals:

  1. The Deipnon (Hekate’s Supper). This is the most well-known ritual, marking the end of the lunar month. Its purpose is household purification, veneration, and personal atonement.
  1. The Phosphoros Ritual (Light-Bearer Invocation). This modern construction focuses on seeking guidance, clarity, and illumination during life transitions.
  1. The Strophalos Ritual (Wheel of Hekate). Used for theurgical practices, divination, and creating magical barriers against spiritual attack.
  1. Purification Rites (The Ritual Bath). Used to remove miasma (spiritual contamination) after contact with death, misfortune, or before other magical operations.
  1. Kouria Hekates (Hekate’s Provisions). A provisioning ritual to establish a reciprocal relationship with the goddess for active guidance and divination.
  1. Botanical and PGM-Based Operations. The text highlights several specific rituals involving ‘Poisonous Allies’ that are used for Divine Revelation and Dream Divination.

A core part of the author’s practice, and her speciality, falls under the heading of ‘Dark Botanicals’. These encompass a category of plants appropriate for use in Hekatean practice that are defined by their poisonous nature, dark aesthetics, and liminal habitats. These plants are primarily housed in the author’s ‘dark moon garden’, a sacred space created by the author to celebrate the chthonic aspects of Hekate and so dedicated to celebrating the ‘darker side’ of the goddess. The dark moon garden includes poisonous plants and dark-coloured flowers.

All in all, ‘The Rites of Hekate’ is an eminently readable text that provides a comprehensive, well-designed developmental framework for Hekatean practice, and as such is highly recommended.

Peter Mark Adams, Istanbul, February 2026.

See also this interview with Nat Clegg & Lenni George, where they talk about ‘The Rites of Hekate’ and many other things.

Geplaatst in Boeken, English articles, Recensies | Getagged , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Review: The Rites of Hekate: From Dirt to the Divine

Review: The Magical Diaries of Frances Mary Nottingham (aged 73 3/4) 2006-2010

The Magical Diaries of Frances Mary Nottingham (aged 73 3/4) 2006-2010
Edited by Gary St Michael Nottingham.
Avalonia Book, 94 pages, Paperback, Royale, ISBN 978-1-910191-35-4.
(Check if delivery is possible outside the UK)
For the Netherlands, see: Bol, or your local bookshop.

This charming small book from Avalonia Books is well worth a read for two reasons.  Firstly, as a diary it gives insight into the ceremonial magical practice, and secondly, as it is a tribute to a person who comes across as warm, intelligent and filled with curiosity.

This book is short, being only 93 pages, with the introduction by Gary St Michael Nottingham, and a Memory of Frances written by a friend who wishes only to be known as D.C.

Frances was the wife of Gary, and she sadly died from an aggressive form of Parkinson’s Disease in 2024.  As Gary says in his introduction, the published diary is no doubt just the tip of the iceberg.   He makes the important point that knowledge is built on the foundation of commitment, without the need for fanfare and showboating.  It is the quest for the mysteries of the divine, the important work, and this book gives us a peek through the window at this remarkable woman’s quest.

Much of the book is taken from Frances’s diary entries, taken between 2006 and 2010.  In these excerpts, she records various experiences from the practice of ceremonial magic.  These include her experiences of meditating on the Tree of Life, from Malkuth to Kether.  She discusses work to invoke the Paracelsian Elemental Kings and evoke planetary intelligence to empower talismans of alchemical distillations.  She also records her experience of rituals at the solstices and equinoxes, working to evoke the spirits from the Lesser King of Solomon, as well as Enochian magical operations.  Often this work is carried out with her husband.

In many of these operations, Frances was the skryer, using a shew stone in the triangle of art.  Frances describes her experience of scrying, describing what she saw in each of these operations, often making a note on whether the operation is successful or not. As an aside, a shew stone (or show-stone) is an historical term for a scrying tool — such as a crystal ball, polished crystal, or obsidian mirror — used for divination and conducting visions, popular in medieval and early modern Europe. Derived from the Old English “shew” (show), it was used to “show” glimpses of the future or spirit world.

If there was any need for a clear indication of why to keep a journal of magical operations, this is certainly it.

I would recommend this book, especially to those interested in ceremonial magic.  I would also recommend it to those, like myself, who enjoy hearing a first-hand account of a person’s experience of involvement in the occult, especially when it is done, as in this case, without self-aggrandisement and ego.  Good old-fashioned, old school occultism.

Rhys

NB From Avalonia Books: Frances Mary Nottingham (1950 – 2024) 

Frances Mary Nottingham was a British magical practitioner whose work drew on astrology, Kabbalah, and the ceremonial traditions of the western esoteric current. Trained in classical astrology and influenced by figures such as William Lilly, she combined meticulous study with regular practical work. She worked closely with her husband, Gary St Michael Nottingham, participating in ritual, pathworking, and spirit conjuration within their shared temple space. A skilled watercolourist as well as a committed student of the Arte, she continued her practice until the onset of the illness that would take her life in 2024. Her diaries stand as a clear record of her working methods and interests.

Geplaatst in Boeken, English articles, Recensies | Getagged , , , | Reacties uitgeschakeld voor Review: The Magical Diaries of Frances Mary Nottingham (aged 73 3/4) 2006-2010

Recensie: Heks, een portret in 13 gedichten

Heks, een portret in 13 gedichten
Flierefluiter

‘Heks’ bevat 13 gedichten van 13 regels die elk een van de vele gezichten van de heks weergeven.

De omvang is klein, maar Flierefluiter weet in zijn dertien gedichten het wezen van de heks te omvatten. En hoewel de tekst soms niet specifiek de vrouwelijke heks benoemt en van toepassing kan zijn op alle heksen, suggereren de (fraaie!) afbeeldingen dat alle gedichten over de vrouwelijke heks gaan. De dichter toont daarbij een groot inlevingsvermogen. Hij speelt met taal, en in het gedicht hieronder ook met de vooroordelen en het beeld dat de buitenwereld heeft van een heks, en schept dertien maal een beeld dat je bijblijft.

VI

We staan in een lange lijn,
van generatie op generatie
delen we onze geheimen
van vrouw tot vrouw,
wijden we meisjes in
als onze zuster.

We zweren samen
en verzamelen kruiden
voor of tegen vruchtbaarheid,
fluisteren bezweringen
voor of tegen mannen,
we zeggen waar
of niet.

Flierefluiter draagt de bundel op aan de nagedachtenis van de slachtoffers van heksenvervolgingen wereldwijd.
“Zij mogen niet vergeten worden want de waanzin die hen het leven kostte bestaat helaas nog steeds. Help mee de herinnering levend te houden en steun de oprichting van een nationaal heksenmonument! https://www.nationaalheksenmonument.nl/

 

Geplaatst in Boeken, Gedichten / Poems, Recensies | Getagged , , | Reacties uitgeschakeld voor Recensie: Heks, een portret in 13 gedichten

Recensie: Planten der doden, rituelen rondom sterven en begraven

Planten der doden : rituelen rondom sterven en begraven
Aukje Bor-Stokroos
A3 Boeken.
ISBN 9789491557958

Aukje Bor-Stokroos schreef een prachtig boek over rituelen rondom sterven en begraven, en maakte daarbij gebruik van haar kennis als kruidengeneeskundige en druïde. Mooi was het om te onderzoeken hoe in deze huidige tijd planten een verzorgende en transformerende betekenis kunnen geven aan de dood en ritueel inzetbaar zijn.

Ik heb het boek ademloos in één keer uitgelezen. Wat een bijzonder boek! Sowieso trekt het onderwerp mij heel erg en raakt het me persoonlijk, daar ik vele jaren geleden mijn eigen moeder heb afgelegd en uiteindelijk begeleid tot naar de oven. Een prachtig ritueel met kruiden en een lijkwade waren mijn gift aan haar. Wat had ik graag toen de kennis van dit boek gehad en kunnen toepassen. Want helaas is de vraag: … wie staat daar voor open?
Wij als heksen en druïden zijn gewend aan prachtige rituelen, maar voor velen is de standaard-uitvaart nog de norm, en ligt de verzorging van het lichaam in handen van de uitvaartondernemers. Daar zou eigenlijk verandering in moeten komen vind ik.
Aukje’s keuzen van kruiden kan ik helemaal begrijpen – ik ben ook kruidengeneeskundige – en als heks ken ik ook de magische toepassing van de kruiden.
Maar hoe zij het toepast in wierook, zalven, tincturen en zelfs afscheidsdrankjes … wow … wat een veelzijdig gebruik en wat een bijzondere invulling van deze kruiden.
Haar tip ‘Denk vooruit’ is wel erg op zijn plaats, want als je alles moet toepassen als het eenmaal zover is en je het eigenlijk nodig hebt, dan ben je te laat om dingen te kunnen maken. Fijn hoe ze respectvol omschrijft hoe je moet oogsten en verwerken, liefst uit eigen omgeving, met respect voor de natuur. Hoe je kruiden wijdt en zegent. Aukje gebruikt goede herkenbare planten en kruiden die overal te vinden zijn, dat is prettig. Niet van die dure onvindbare planten, maar planten die je desnoods in je achtertuin kunt plukken, of in de berm. Ook geeft ze verschillende opties voor hetzelfde doel, dus dat geeft ruimte in keuze.

De foto’s die ze in het boek heeft gezet zijn prachtig, ik houd er van.
En de rituelen in het boek neem ik graag over in mijn eigen sterfboekje … wat zou het mooi zijn als ik omringd met zoveel liefde en zulke mooie rituelen mijn laatste adem mag uitblazen en er voor een respectvolle begrafenis gezorgd wordt door derden.
Maar vooralsnog zou ik het heel bijzonder vinden als ik met dit boek als leidraad een priesteres zou mogen zijn voor iemand die de rituelen en kruiden op waarde kan schatten.
Wat een mooie nalatenschap heb je ons gegeven Aukje, door dit boek te schrijven, chapeau!

Geplaatst in Boeken, Recensies | Getagged , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Recensie: Planten der doden, rituelen rondom sterven en begraven

Recensie: Fluid Condensers

Fluid Condensers, unlocking the mysteries of gold, alchemy, and magick
Aerik Arkadian
Crossed Crow Books, 300 p., 2026
ISBN 9781968185022

Alchemistische wijsheid voor de moderne beoefenaar. Vloeistofcondensatoren worden al langer genoemd, maar zelden uitgelegd, ze zijn een krachtig maar ongrijpbaar instrument in occulte en magische tradities.
In Fluid Condensers ontrafelt de schrijver de mysteries van dit krachtige gebruik en biedt een grondige en toegankelijke introductie, geschikt voor zowel ervaren occultisten als nieuwsgierige zoekers.
Door historische verwijzingen, moderne interpretaties en praktische toepassingen te combineren, biedt Aerik heldere uitleg, stapsgewijze oefeningen, discussievragen en voorbeeldrecepten voor diverse magische doelen.
Fluid Condensers wordt een praktische handleiding voor het verdiepen van persoonlijke kracht en het verfijnen van spirituele technieken.
Dit boek is bedoeld voor beoefenaars van alle paden en is niet gebonden aan één specifieke traditie. In plaats daarvan positioneert het vloeistofcondensatoren als een levende uitdrukking van moderne alchemie: praktisch, krachtig en transformerend.

Of je nu je magische praktijk wilt versterken, esoterische principes wilt begrijpen of bewuster met elementaire krachten wilt werken, Fluid Condensers biedt de tools en inzichten om dat te doen.

Aerik Arkadian is een derdegraads Gardnerian hogepriester, ceremonieel magiër, en een aborisha. Hij woont samen met zijn vrouw in Zuid-Florida, waar hij een actieve trainingcoven leidt. Hij geeft geregeld workshops over verschillende vormen van magie, inclusief Fluid Condensers, om zo duidelijkheid te verschaffen aan een breed publiek van beoefenaars.

Twee weken geleden hadden wij, als coven, een bijeenkomst. Daarbij wordt ook nieuw leesvoer besproken. We werden er een tijdje geleden al op gewezen dat dit boek zou uitkomen. Omdat een van onze gezamenlijke interesses op dit gebied ligt, was het dus niet verwonderlijk dat iedereen dit boek vanwege het onderwerp had aangeschaft.

Als coven hebben we ieder jaar een soort van project, en het maken van Fluid Condensers stond al enige tijd op de agenda, dit ook met betrekking van magische spiegels en andere voorwerpen. We waren al een hoop boeken ingedoken, van bijvoorbeeld Bardon en Randolph, en laten we nu ook in dit boek daarnaar verwijzingen tegenkomen. Niet de minste schrijvers, dus Aerik heeft goede bronnen gebruikt voor zijn boek.
Na een leuk voorwoord van Christopher Penczak, nog een favoriete schrijver, geeft Aerik uitleg over wat Fluid Condensers nou eigenlijk zijn en hoe ze werken. Hij vertelt over de verschillende soorten; de vloeibare, de vaste, de vluchtige. Gooit er mythische verhalen tussendoor, als onder andere goud ter sprake komt; Hermes Trismegistus komt voorbij, en Jung. En hij geeft vele recepten, rituelen en schema’s, toepasbaar op allerlei vlakken van alchemie en magie. Ik vind het een goed compleet boek, vol informatie over dit onderwerp. Praktisch uitvoerbaar, geen rare of niet te verkrijgen ingrediënten, en vooral heel duidelijk uitgelegd. Dit is het eerste boek dat ik tegenkom over dit onderwerp waarin het zo uitgebreid belicht wordt. En waar ook nog de craft in besproken wordt, zoals het maken van magische spiegels, wands, werken met licht, muziek en meditatie.
Een aanrader als alchemie en hogere magie je aantrekt, je graag werkt met kruiden, planeten en symboliek.

En als je niet bij de Hollandse grote ‘boek’-handel wilt bestellen, dan is het misschien een tip om Aerik zelf te benaderen, of via zijn Etsy-account. Dan krijg je het boek gesigneerd toegestuurd. Wij hadden helaas wel hier in Nederland besteld en kwamen er naderhand achter dat hij degenen die via Etsy bestelden een gesigneerd boek toestuurde met de Universal Fluid van eigen hand. Ik heb hem benaderd, en zo alsnog zijn handtekening op een sticker gekregen voor iedereen, om in de boeken te plakken. En een grote fles Universal Fluid! Uiteraard niet zonder kosten, want alleen het verzenden is al kostbaar. Maar leuk is het wel, en ik had de kosten er voor over, want ik heb een enorm leuk contact met hem aan overgehouden ook.

Geplaatst in Boeken, Recensies | Getagged , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Recensie: Fluid Condensers