Het is oncomfortabel heet en benauwd momenteel… en dan lees ik mijn verslag van vorig jaar 🙂 dat was pas heet! Gelukkig werd dat afgewisseld met air-conditioning. Mijn Egypte-reis <3 wat is die al ver weg gezakt! Het ging zo snel en in zo’n top tempo… ik vergelijk het nog steeds met een droom. “Ik zit voor de tv een docu te kijken over Egypte, wat ik graag doe. Ik wordt in mijn nekvel gegrepen en in Caïro neergezet en daar ga ik ‘rennen’… langs alle geweldige sites!! Dan kom ik na 10 dagen weer in Caïro… word in mijn nekvel gegrepen en teruggezet op mijn bank voor de tv”. Nog steeds is dit het gevoel dat ik over heb gehouden aan mijn Egypte reis… een droom.
2025 Volle maan van de Speer
De volle maan van de Speer viel dit jaar op 9 augustus. En laat ik nou precies op 9 augustus de lucht in gaan en wel om 8.00 ‘s ochtends. Die ochtend stond ik om 2.30 op. Dat was een kort nachtje! Voor het eerst in mijn leven heb ik een reis geboekt! Een reis die ik niet eens heb uitgezocht. Een reis waar ik amper naartoe heb geleefd. Een reis waarvan ik niet dacht die ooit te maken.
Het begon in januari van dit jaar. Lekker een dagje sauna met een goede vriendin en manlief. Tijdens het kopje thee vooraf, in de sauna, vertelde de vriendin dat zij naar Egypte ging met Djoser (een reisorganisatie die al 40 jaar actief is in Egypte). Ik zei direct: ”Dan ga ik met je mee!”… en zij zei: ”Dat lijkt me geweldig!”. En zo besloten we, binnen een minuut, om samen dit avontuur aan te gaan. Heel langzaam daalde het besef in dat ik op reis ging. Ik, die een boswandeling al heel fijn vind en niets meer te wensen heb qua reizen. Naast het boeken en betalen kwam er zoveel meer bij kijken!! En daar zag ik nog het meeste tegenop. Maar stapje voor stapje heb ik alles geregeld. Het paspoort aanvragen, de prikken aanvragen (die kwamen ze gelukkig thuis zetten), de creditcard aanvragen, een Apple smartphone overgenomen en daar nog mee om leren gaan, vervangende mantelzorg aanvragen (daar ben je voor verzekerd als je aanvullend verzekerd ben)… alle andere paden liepen dood om mama te verzorgen bij mijn afwezigheid. Gelukkig bleef mijn man thuis, zodat hij de boodschappen en dergelijke voor mama kon blijven doen. Maar ook hij was veel afwezig omdat hij met Greenthingz twee festivals had te bezoeken, waarvan een in het buitenland.
De twee weken vooraf aan mijn vakantie had ik gelukkig ook vrij genomen. Naast Castlefest had ik ook nog twee meiden in te werken voor bij mama. Natuurlijk nog een kappermomentje met mama en dan zijn de dagen zowat op. En ‘ik ga op reis en wat neem ik mee?’, ook zo’n dingetje. Hier had ik gelukkig de afgelopen maanden veel over na kunnen denken. Alleen de schoenen… welke schoenen draag je bij 50 graden of meer? Veel te dure Meindl-sandalen aangeschaft… die bij nader inzien niet comfortabel zitten en dus verdwijnen op Marktplaats. Na beraad met mijn dochter besloten om mijn vertrouwde Asics te dragen, warme voeten krijg je toch… laten ze dan ook niet moe of pijnlijk zijn. Dus kies voor iets dat fijn zit.
Vreemde zaken meegenomen… en gebruikt! Mijn metalen Dopper en dompelaar… perfect voor het zetten van een kopje thee in de hotels waar geen waterkoker stond. De thee meenemen bij de hotels waar die waterkoker wel stond. Een groot en zwaar geweven doek. Dit legde ik over alle bedden waar we sliepen. Zo kon ik met mijn stoffige kleding op bed zitten en schrijven. En op de boot heb ik er onder kunnen slapen. Een zware strandtas (gered van de kledingbult op Greenthingz-weekend) lekker gebruikt aan het strand en voor de snorkeldag! En natuurlijk mijn tube met wasmiddel. Alle kleding heb ik gewassen en sommige kleren meerdere keren, drogen doet het in één nacht… en buiten: binnen het uur! Drie hoedjes, het grootste het meest gedragen en de andere twee eenmaal. De grote was het minst windgevoelig, beste pasvorm! Dus alle zaken gebruikt die ik mee had.
Goed voorbereid ben ik op 9 augustus de lucht in gegaan. Eindelijk eens gevlogen met volle maan! Wel jammer dat het al licht was toen we eindelijk de lucht in gingen. En alle volgende dagen was het te bewolkt om haar te zien. Er was een week lang een hittegolf in Egypte! Ik wist niet beter dan dat het 50 graden of meer zou zijn. Maar dat blijkt helemaal niet gewoon daar. Zo rond de 40 graden is gewoon, deze hitte was ook al meer dan 50 jaar geleden voor hen. Wij hadden natuurlijk het comfort van een airco bus, airco hotel, airco nachttrein (op het koude af!!) en bijna alle winkeltjes hebben airco, zelfs de wachtruimte op het station had airco. Alleen de sites waren warm, echt super warm. Maar als sauna-ganger kan ik tegen de hitte. Het is een kwestie van erin berusten en zweten. En genoeg kleding aantrekken om dat zweet op te vangen. Zeker niet in je blote allesie gaan lopen, zo dom! Laagjes, hoed en sjaal. En ‘s avonds even door het sop halen, weer helemaal schoon.
Ik heb geweldige sites bezocht! Abu Simbel, de piramiden van Gizeh en Sakkara, Kom Ombo, Edfu, Karnak, Valei der Koningen, tempel van Hatsjepsoet en als kersje op de taart… gesnorkeld! Wat is het mooi onder de golven! De Rode Zee is een van de mooiste duiksites ter wereld, wordt gezegd. Ik heb tussen de vissen mogen zwemmen en ze zelfs mogen voeren… wat uit den boze is! Degene die filmpjes maakte drukte me, onder water, iets in de handen. Na een tijdje werd ik toch nieuwsgierig wat hij in mijn handen had geduwd. Toen ik mijn vuist opende (heel voorzichtig) hadden de vlindervissen het snel door 🙂 een heel klein stukje brood en dat was ik zo kwijt aan deze prachtige gele vissen. Maar de foto’s zijn leuk! Zwemmen in een aquarium, zo voelde het. En al dat koraal in soorten en maten. Ik hoop dat het voor altijd zo mooi mag blijven!
De mooiste tempel vond ik die van Edfu. De tempel van Horus en Hathor. De tempel van het heilige huwelijk. Ieder jaar werden hun gouden beelden het dak op gedragen om daar op te laden aan de ochtendzon. En ieder jaar werden hun heilige boten met elkaar verbonden. Op deze manier hoopten de mensen op vruchtbaarheid. Ieder jaar overstroomde de Nijl het land om dat weer vruchtbaar te maken.
In het heilige der heiligen stonden hun beider boten, ieder op hun eigen granieten sokkel. Die van Horus staat er nog, zij het een replica.
Voor de grote tempel van Horus staat de kleinere tempel van Hathor, de godin van het plezier, de muziek, dans en de liefde. Mijn quest op deze reis was om zoveel mogelijk de andere kant van Hathor te vinden… namelijk Sechmet. Hathor is mij ooit als persoonlijke godin toebedeeld door Caroline Groeneveld van Modron, waar ik mijn leergang van de natuurlijke vrouw heb gevolgd, long time ago. Maar Hathor is mij altijd bijgebleven. En dan vooral het dubbele van Hathor: de verzorgende en Sechmet de wraakgodin. En dat kan beide beschermend zijn, voor degene over wie zij waakt. En als moeder voelt dat ook zo, voor mij. Met liefde zorg ik voor mijn kinderen (ook mijn groene kinderen) en wee je gebeente als je hen iets aandoet, dan komt Sechmet om de hoek kijken. Beiden in en vanuit liefde. Mooi om Sechmet ook als hoedster achter Horus te zien staan. Hathor heeft hem gevoed en Sechmet is z’n bodyguard. In bijna iedere tempel heb ik haar aangetroffen, alleen in Karnak niet (misschien is ze er wel, maar Karnak was druk en heet… en groot!!)
Ook in de graven in de Valei der Koningen kwam ze voorbij. Alleen bij Toetanchamon waren er weinig goden. Eén kamer met schilderingen (geen reliëfs!) en twee kale kamers vol met schatten. Een haastklus voor een vroeg gestorven farao. Onze gids had een mooie theorie, waarom Toet zoveel meegekregen had. De andere graven zijn groter en veel mooier, maar hadden geen plaats voor zoveel spullen. Geen opslagruimten voor spullen. Men gaat er altijd vanuit dat bijvoorbeeld Ramses de 2e zoveel meer schatten mee zou hebben gekregen. Maar dan hadden die voor de zeer belangrijke reliëfs gestaan, dat was not done geweest. Toet is naar zijn inzicht beloond door de priesters omdat hij de ‘één-god-periode’ van zijn vader Achnaton achter zich liet en de oude goden weer in ere herstelde… en dus de priesters ook! We zullen het nooit weten. Want waarom hebben ze bij Toet zijn hart nooit terug geplaatst en was zijn mummie grotendeels verbrand door teveel hars bij de mummificering? Dat getuigt van straf in plaats van beloning. Maar hier sprak onze gids niet over. Zijn graf is klein en weinig potsierlijk in vergelijking met graven van farao’s die er hun overwinningen tot in den treure afbeelden en zichzelf verheerlijkten. Van dit alles niets bij Toet. Ik ben er echt op audiëntie geweest om hem eer te bewijzen, de kleine gehandicapte farao die veel te vroeg overleden is. Of hij nu naar de eeuwige jachtvelden is geholpen of door ziekte is geveld; oud is hij niet geworden… 19 jaar. De farao met een gespleten verhemelte, slechte benen en voeten (hij moest met een stok lopen)… waarschijnlijk niet gelijkend op zijn perfecte dodenmasker. Een jongen met een zwaar leven, getrouwd met zijn halfzus, twee dochtertjes die niet levensvatbaar waren (en bij hem in zijn graf lagen). En dan in bekendheid de grote Ramses de tweede overstijgen… BAM! En dat dankzij de grafgiften en zijn verholen grafplek. Zo zie je maar weer, soms is de voorzienigheid anders dan je zelf denkt te kunnen afdwingen 🙂
“Voorzienigheid verwijst naar de continue werking van een Opperwezen op de schepping en wordt gezien als de handeling van God die zorgt dat alles volgens een hogere orde verloopt, met af en toe ook een buitengewoon ingrijpen in het leven van mensen.
Kernaspecten van voorzienigheid:
Goddelijke Leiding: Het idee dat God aanwezig is en invloed uitoefent op de wereld, waarbij niets zonder Zijn medeweten gebeurt.
Onderhouding en Besturing: De voorzienigheid omvat het in stand houden van de natuurlijke orde en het besturen van alle gebeurtenissen, zowel de algemene als de bijzondere.
Hoop en Vertrouwen: Voor gelovigen biedt het begrip voorzienigheid hoop en een fundament van vertrouwen in Gods zorg en liefde, zelfs in moeilijke omstandigheden.
Niet Alles is Toeval: Vanuit het geloof in voorzienigheid is er geen sprake van toeval, maar is alles het resultaat van Gods plan en handelen.”
Ja, zo voelde het wel toen ik bij Toetanchamon stond. De voorzienigheid heeft hem groter gemaakt dan de grote Ramses de tweede. Zijn cartouches zijn weggehakt, hij had vergeten moeten worden. Net als zijn vader Achnaton en koningin/farao Hatsjepsoet. De tempel van Hatsjepsoet is als enige tempel helemaal overnieuw opgetrokken! Alle andere sites zijn oorspronkelijk met duidelijke reconstructies. Maar na de twintigjarige regeerperiode van de vrouwelijk farao werd haar tempel vernietigd, alleen de kleine Hathor-tempel in haar complex was er nog, en de dieper liggende gangen met reliëfs.
Hatsjepsoet betekent “Zij die de vrouwen voorgaat”, zij was de eerste feministe. En door haar tempel weder op te bouwen wordt zij geëerd in deze tijd. De regentes van Toetmoses de derde heeft haar plek in de geschiedenis terug gekregen. Ook haar obelisken in Karnak waren groots. Maar overal hebben de machthebbers na haar, haar willen ausradieren! Maar ook hier is dat niet gelukt, de voorzienigheid oordeelt anders 😉
Al met al een geweldige reis gehad. In 14 dagen Egypte doorgetrapt 🙂 van noord naar zuid en langs de Rode Zee terug… één groot avontuur! En waar ik het meeste van stond te kijken was mijn eigen conditie! Geen last van mijn achillespees, benen (wel compressiekousen gedragen alle dagen, met uitzondering van de snorkeldag) of warmte. En mijn buik en darmen hebben één nacht opgespeeld en daarna niet meer… ja, toen ik één dag thuis was 🙂 ook een nacht. Dit oudje kan nog goed meekomen; de jonkies hadden het er moeilijker mee 😛
Nu nog uitvinden hoe ik de foto’s en video’s van mijn Appeltje op mijn laptop krijg… gedoe!!
Een trotse Loes XX
En dan is het nu alweer een jaar later! Net de Hang-Uut achter de rug, waar wij al jaren crew zijn. Bij aanvang van deze happening was er een ceremonie. Met een draad verbonden we ons met elkaar, de draad liep door onze handen. We werden uitgenodigd een intentie uit te spreken. Mijn intentie was ‘surprise yourself’ (veel Engels-sprekende mensen daar :-p ). Daarna werd de draad doorgeknipt bij een ieder en mocht je het draadje houden. Ik knoopte het om mijn linker pols. En wat heb ik mezelf verrast! Naast de gewoonlijke djembé-cirkel buiten de kerk (waar altijd het concert wordt gegeven) die ik mag ondersteunen met de dundun of doundoun. De drie afrikaanse trommels die het vaste ritme aangeven. Het is mijn lievelingsmuzikaliteit, mijn middle name is ‘metronoom’ 🙂 Ik vind het heerlijk om een grondritme aan te geven en iedereen te laten vertellen en eventueel te laten ontsporen… maar via mijn grondtoon kunnen ze altijd weer de weg terug vinden naar de groep <3 Ik hoef niets te vertellen, mijn verhaal is ‘bedding geven’.
Na deze djembécirkel mocht ik ook als metronoom meedoen met een sextet van harp en handpan. Deze groep wilde graag optreden in de kerk, maar sloeg steeds op hol 🙂 Ik hoorde hen bezig en bood aan om de metronoom te zijn. Met een kleine handpan ben ik dat gaan doen en wat een geweldig stuk hebben we neer kunnen zetten!
En eigenlijk was mijn verrassing de flash mob van mijn Gregoriaanse koor met Jef die ook in Zwolle woont en geweldig handpan speelt. Mijn idee heeft een jaar kunnen rijpen en we waren twee maal samen geweest om te oefenen, mijn koor en Jef. En wat was het een verrassing voor iedereen! Jef op het podium en wij die uit het publiek opstonden en Gregoriaanse liederen zongen. Om hem heen gingen staan en weer gingen zitten… alsof er niets gebeurd was, heerlijk! En zo stond ik dus driemaal in het muzikale programma van de Hang-Uut! En ik vond het zo gaaf. Niks geen zenuwen, gewoon heerlijk bij mezelf blijven en in mijn bubbel 🙂 En achteraf best trots dat ik dat toch maar heb gedaan.
Net als vorig jaar… surprise yourself! Soms moet je gewoon maar dingen doen omdat ze op je pad komen. Dat is ook de uitdaging van deze tijd van het jaar! VUUR, STRALEN en UITDAGINGEN AANGAAN.
Succes met jullie uitdaging!
XX Loes
