Ontmoetingen op het eikenhout

Begin twintig was ik, en nog behoorlijk groen, toen Merlin mij en Minervasaltar vroeg om te modereren op het Silver Circle-forum. In die tijd zat ik op meerdere forums over hekserij, en was ik druk bezig met het zoeken van mijn weg binnen de wicca. Verbaasd en vereerd was ik, dat ik gevraagd werd om een actieve bijdrage te leveren, en ik heb er dan ook niet lang over nagedacht.

Het unieke aan het Silver Circle-forum was dat het vanuit de traditie was opgezet, toegankelijk voor iedereen, maar wel met een aantal duidelijke regels en kaders. Wanneer we het over wicca hadden, hadden we het over de inwijdingstraditie. Niet iedereen was het daar misschien mee eens, maar dat hoefde ook niet. Ieder forum had zijn eigen doelgroep, en als je meer wilde weten over de inwijdingstraditie, dan was dit de plek. Natuurlijk waren er de nodige lastige discussies, maar door die kaders, waarin bepaalde termen vast omschreven waren, was het makkelijker om de diepte in te gaan, omdat de discussie over wat wicca is en wat niet, in ieder geval niet gevoerd hoefde te worden. Voor mij maakte dat het een plek waar ik ontzettend veel kon leren, en waar ik nog steeds wel eens heimwee naar heb.

Het forum had een uniek achtergrondthema met de warme kleuren van eikenhout en amber, waardoor we het vaak ook ‘het eikenhouten forum’ noemden. We hadden een forumcafé, waar we alledaagse zaken deelden en met virtuele drankjes proostten bij het virtuele haardvuur. Achter de schermen konden we uren discussiëren, want naast een gezellige ontmoetingsplek voor gelijkgestemden wilden we ook de diepgang van de discussies bewaren. Beweringen moesten onderbouwd worden met feiten en discussies op de persoon waren niet de bedoeling. We hadden het er met zijn drieën, Merlin, Minervasaltar en ik, behoorlijk druk mee.

Inmiddels is er veel gebeurd en lijkt de tijd van forums voorbij. Vreemd genoeg liep het forum helemaal vast toen Merlin er niet meer was, en kregen we het niet meer opgestart. Veel gedeelde kennis en interessante discussies zijn daardoor niet meer bereikbaar, wat natuurlijk ontzettend jammer is. Achteraf gezien was dit misschien ook wel zoals het hoorde te gaan, al had ik het samen met anderen met liefde voortgezet. Maar dit was Merlins forum, en zo zal ik er nu ook altijd aan terugdenken.

Mijn hond die vindt dat ik genoeg tijd heb doorgebracht op het eikenhout, en het tijd vindt voor een lekkere wandeling.

Dit bericht is geplaatst in Artikelen met de tags . Bookmark de permalink.