Wicca is mijn religie, achteraf gezien is dat altijd al zo geweest. Ik heb het geluk gehad mensen te leren kennen waarmee het goed klikte. In 1984 hebben zij me ingewijd in een Gardnerian coven. Anders was ik alleen verder gegaan. Mijn ideeën over de rol van man en vrouw komen in wicca terug. Zo ook mijn ideeën over het belang van natuur en milieu: ik vier de jaarfeesten en eet de groenten van het seizoen. En de Wiccan Rede ('Doe wat je wilt, mits het niemand schaadt') was al mijn lijfspreuk voor ik wicca leerde kennen.

7 responses to “Haar en hoofdzaken”

  1. Jana

    Vandaag werd ik geattendeerd op dit artikel: http://www.elephantjournal.com/2012/01/seduction-witches-and-long-hair/ – dat gaat heel uitgebreid in op de relatie tussen lang haar en hekserij.

  2. Eli

    Dank je voor het mooie artikel.

    Een goed artikel, zoals dit, is voor mij altijd het begin van een verdere overpijnzing. In het artikel heb je het voornamelijk over hoofdhaar, wat natuurlijk ook het meest zichtbaar is, maar hoe wordt er gedacht over andere vormen van lichaamsversiering, zoals het scheren van lichaamshaar, tatoeages, piercings of cosmetische chirurgie? In een coven waar gewaden of kleding gedragen wordt tijdens een ritueel is dat misschien minder belangrijk, maar hoe zit dat in covens waar skyclad gewerkt wordt?

    Over regels etc. in een coven vind ik dat een coven daarover ook meteen duidelijkheid moet verschaffen naar de kandidaat toe: wat is de werkwijze binnnen de coven, wat zijn de verwachtingen en regels, en waarom. Iemand die voor de initiatie binnen je coven gaat, geeft je ontzettend veel vertrouwen en daar mag je openheid naar de kandidaat tegenover stellen.

  3. Tamarisk

    Interessant onderwerp!
    Je ziet inderdaad in vele culturen en religies dat het haar op verschillende voorgeschreven manieren werd of wordt gedragen, en dat het soms wel magische krachten werd toegedicht. En de meeste wicca’s die ik ken dragen inderdaad lang los haar, net zoals ikzelf het al vanuit mijn kindertijd en nadien mijn flower-power tijd deed. Voor mij was en is “haar” belangrijk. Het geeft mij vanuit mijn kindtijd een soort geborgenheid, een veilige cocon die ik rond mij kon hangen en waar ik mij veilig voelde. Dat is zo gebleven. Tot ik plots door ziekte met volledige kaalheid geconfronteerd werd. Ik voelde mij helemaal naakt, eigenlijk voelde ik mij “te kijk” gezet. Toch groeide mijn zelfvertrouwen, mijn eigen kracht en mijn doorzettingsvermogen in die tijd. Voor het eerst kwam er ook al eens een “neen” over mijn lippen. Mijn haar is momenteel weer een halve meter lang, en blijft groeien. Het is mijn kameraad, mijn barometer, mijn kracht. Want hoe langer het wordt, hoe beter en sterker ik mij voel. En net als mijn haar, voel ik mij na die akelige tijd en mijn verstikkende jeugd, volledig opnieuw geboren, met een eigen wil, een eigen leven en eindelijk met mijn eigen vrije keuzes. Dus van mij mag mijn haar groeien, ik zal het steeds koesteren, en voor mij is het wel belangrijk. Net zoals mijn partner die gelooft in de kracht van zijn lange zwarte haren (vgl.Samson).
    Maar ik trek deze tendens niet door in onze coven, hier heeft iedereen de vrije keuze om zijn of haar “haar” te dragen zoals hij/zij wil. Met gewaden werken we hier dan weer wel graag, en er zijn immers nog steeds pruiken, wat ook door de Egyptenaren en anderen veelvuldig gebruikt werd. Maar zoals al werd aangehaald, iedere coven werkt om zijn eigenste manier, vraag naar de gebruiken als je er graag deel van uitmaakt, en volg je eigen gevoel.BB

  4. Melchior

    Leuk artikel. Doet me eraan denken dat ik voor iedere initiatie mijn haar scheerde. Dat zorgde nog wel eens voor dilemma’s. ;-)

  5. BajorRon

    Mooi stuk! In magische zin is wat je op je hoofd draagt-of niet draagt- zeker van belang, denk alleen maar eens aan de Egyptische goden die van alles en nog wat aan symbolisme op het hoofd dragen, en waar de haardracht af en toe deel uitmaakt van hun wezen (Harpocrates met zijn kinderlok, bijvoorbeeld). Ik zou me dus kunnen voorstellen dat daar bepaalde eisen aan gesteld worden door magische groeperingen, vanuit de gedachte een bepaalde link met “Boven” te onderhouden via een haardracht of bijvoorbeeld een tonsuurtje. Bij Egyptische rituelen bijvoorbeeld helpt een “Egyptische haardracht” en zeker als onderdeel van een Egyptisch kostuum enorm om de juiste energie aan te koppelen! Heerlijk bovendien, die verkleerdpartijen! Maar als het er puur om gaat van “zo doen wij dat nu eenmaal” zou je inderdaad af moeten vragen of je wel aan het goede adres bent, want alles in de magie heeft zijn reden en belang, en hoe je het haar draagt en wat je erop draagt dus ook. En je zou ervan uit moeten gaan dat men die reden zelf ook snapt en kan uitleggen.

  6. Sophia Boann

    Er zijn wel degelijk groepen binnen Wicca die eisen stellen aan het haar van dames (voornamelijk in de USA voor zover ik weet). Als Hps dien je lang haar te hebben en het los te dragen tijdens de cirkel! Ik weet geen groepen in Europa die daar eisen aan stellen, maar het is wel de “mode”.

    Leuk artikel!

  7. Tanja

    Mooi stuk, ik heb ervan genoten.
    Ik herinner mij een kapperstrip naar Leuven. Ik kom zelf uit Nederland maar was ooit met een citytrip daar naar de kapper geweest en omdat ik mij haar op mijn gemak voelde en zij waanzinnig goed knipte ben ik daar gebleven. Zo ook die keer. Ze hadden die bewuste keer afbeeldingen van vrouwen met prachtig lang golvend haar op de spiegels geschoven (promotieflyer). Mijn aandacht werd er naar getrokken en opeens kreeg ik het benauwd (angstaanval): mijn haar zou zodadelijk geknipt worden. Niet alleen het verhaal van Samson ging door mij heen maar ook de associatie van haar als antenes (hoog sensitiviteit). Hoewel ik nog steeds de creeps krijg wanneer ik naar de kapper ga, om juist dit verhaal, ga ik wel, ik vindt t mooier staan. Ook herinner ik mijzelf eraan dat ik megasprongen (groeispurten dmv hoogsensitiviteit) heb gemaakt toen ik een korte coup had. Voor mij gaat het dan ook om vertrouwen in datgene waar ‘haar’, ‘gewei’, ‘vogel’ voor staat, zonder t doel op zich te maken. Een lastige “opgave” die ik sinds die ene keer niet meer ‘zo is gelukt’ als toen.